7 Ekim 2008 Salı

uzun zaman sonra!

uzun zaman oldu görüşmeyeli. pek özledim diyemem ama merakta etmiyorum değil. acaba beni özlemişler midir? benden tatlı anılarla bahsediyorlar mı? yoksa unuttular mı? çok da geçmedi ayrılığın üzerinden. 40'ımı daha geçen yaptılar.

önce her sabah hırsla, koşarcasına gittiğim işyerine gideyim. ne de olsa günümün çoğunu burada geçiriyordum. belki fotoğrafımı "emeği geçenler" diye biryere asmışlardır. Belki çok sevdiğim ismail masasına küçük siyah/beyaz fotoğrafımı koymuştur. ne de olsa gecelere hatta bazı günler sabahlara kadar, hatta haftasonları dahil çalıştık. insanların nazını, egosunu çektik. acil olmayan ama kaprislerinden acil imiş gibi işlerinin hemen yapılmasını isteyen insanlar, bilgisayarlarını bozup, sonra da suçlu biz imişiz gibi ukala davrananlar, sanki dünyanın en akıllı, en önemli insanı o imiş gibi, dünya sanki onun etrafında dönüyor gibi tepeden bakan insanlar... az uğraştırmadılar. çok da birşey değişmemiş, herkes aynı yerinde, aynı telaş, aynı gülmeler, aynı stres, aynı dedikodular...eski gülerimi hatırladım ama şimdi yokum buralarda. önce yerime gideyim. ahh, tabii ki yerime başkası oturuyor. sandalyemide çağla'ya vermişler,laptop'umu ve harici diskimi de Mehmet'e vermişler. boşluğumu hemende doldurmuşlar. ani olarak ayrıldığım halde, ben hiç hayatlarından geçmemişim gibi, hiç ortak birşeyler paylaşmamışım gibi davranıyorlar. hafızalarından da silmişler beni. unutmuşlar. Öyle emeği geçenler diye bir onur tablosuda yok. küçük bir fotoğraf bile yok, sadece kimsenin umurunda olmayan muhasebe kayıtlarında, personel olarak adım var, 5 yıl sonra o da silinicek.

ALLAH'ım! bu kadar fedakarlıklarım, emeğim, arkadamdan bıraktığım eserlerim, işlerim,projelerim boşuna mıydı? uyukusuz gecelerin hatırına beni soran yok mu? bir fincan kahvenin 40 yıl hatırı vardır derler ama 40günlük hatırım bile yokmuş. O kadar yardım ettiğim, hatta ibadetlerimi geciktirdiğim insanlar... yardımım boşuna mıydı?

Hiç yorum yok: